Nu eventjes wat later mijn weblog over de raadsvergadering van maandag 19 januari. Soms is het beter om dingen eerst eens laten bezinken. De vergadering van 19 januari komt daar zeker voor in aanmerking. Wat is nl het geval. De discussie over mijn initiatiefvoorstel. Vooral de wijze waarop heeft bij mij enige emotie los gemaakt.

Tijdens de behandeling van mijn voorstel om als gemeente z.s.m. een verzekering voor vrijwilligers af te sluiten werd ik beschuldigd van het plegen van ‘politiek plagiaat'. Het ‘wegkapen' van rijksbeleid en het presenteren alsof het geheel jouw eigen idee is. Daar wil ik wel op reageren, zoals ik dat in de vergadering ook heb gedaan.

In mijn voorstel heb ik aangegeven dat het om een nieuw landelijk beleid gaat. De VNG heeft een landelijke polis bedacht, het kabinet heeft landelijk geld hier voor vrijgemaakt. Echter, de gemeente is vrij om al dan niet een verzekering af te sluiten. De gemeente Zuidhorn had geen regeling en zou dat op korte termijn ook niet doen. Hoe ik bij het laatste kom? Nou, eigenlijk vrij eenvoudig. In oktober heb ik het college gevraagd of zij een vrijwilligersverzekering zouden willen afsluiten. Het antwoord was op zich positief. Dus heb ik tot januari 2009 gewacht. In januari zag ik het onderwerp niet op de agenda van de raadsvergadering van januari 2009 staan. Ook stond het onderwerp niet op de concernplanning voor komend half jaar. Kortom, het was tot 7 januari niet traceerbaar dat het college met een voorstel zou komen. En aangezien ik z.s.m. een verzekering wilde, heb ik toen toch maar een initiatiefvoorstel ingediend. Is dat ‘politiek plagiaat'?

Juist dat wordt mij kwalijk genomen. De fracties van het CDA, Christen Unie en Groen Links gingen dan tijdens de vergadering van 19 januari niet inhoudelijk op het voorstel in, maar hadden kennelijk al besloten om mijn voorstel op procedurele gronden af te schieten. Volgens hen moest het college met een voorstel komen. Niet de VVD.

En als het college met een voorstel komt, dan kan de raad op zijn vroegst eind februari een besluit nemen. Daarbij kan ook nog de vraag worden gesteld, of het college met een wezenlijk ander voorstel zal kunnen komen. Immers, mijn voorstel volgt landelijke regelgeving. Het college zal dat m.i. ook niet anders kunnen doen.

De houding van het CDA, Christen Unie en Groen Links is m.i. te betreuren. Want daarmee bewijzen deze fracties op twee fronten de goede zaak geen dienst.

Natuurlijk in de 1e plaats de niet verzekerde vrijwilligers. Die lopen nu twee maanden onnodig risico. Hopen dat er in de tussentijd niets gebeurd.

In de 2e plaats is het duale werken van de gemeenteraad in gedrang gekomen. Met mijn voorstel ben ik niet op de stoel van het college gaan zitten, maar heb mijn rechtmatige plek als kaderstellende en volksvertegenwoordigende raadslid ingenomen. De fractie van de PvdA had het wel goed begrepen en het belang van de onverzekerde vrijwilligers de doorslag laten geven. De houding van CDA, Christen Unie en Groen Links is..... tja, wat moet ik daar van vinden. Of zou het toch alleen maar partijbelang zijn? Op zich kan ik incasseren. Een voorstel kan of aangenomen of verworpen worden. Dat is politiek. Maar ten koste van alles? Gelukkig zal eind februari naar alle waarschijnlijkheid alsnog het besluit vallen om de vrijwilligers te verzekeren. En daar gaat het om!

René