Raad 20 februari 2007

 

Een raadsvergadering mte een handicap, wat mijzelf betreft dan. Ik ben genekt door een hernia. Dat is zeer lasting, vooral bij het vergaderen. Maar goed, je bent raadslid en hebt dus verplichtingen.

Uiteindelijk is het toch een bijzondere raadsvergadering geworden.

Er is geschiedenis geschreven. Het betrof een motie van GL om als raad een voorkeursvariant inzake de wegomlegging uit te spreken, en een motie van de VVD om als raad uit te spreken dat de gemeenteraad een aquaduct wil. Met steun van de PvdA zijn beide moties aangenomen.

Het feit dat de raad inzake de wegomlegging nu een formeel standpunt heeft ingenomen is uniek te noemen. Lange tijd zag het er naar uit dat zoiets nooit zou gaan gebeuren. Volgens mij is het goed dat er nu een standpunt ligt. Een duidelijk signaal naar de provinciale politiek, want daar vindt straks de besluitvorming plaats. Dus moet je als gemeente tijdig je standpunt doorgeven. Klasse.

Verder hebben we gesproken over zwembad De Waterborgh. Een rare discussie is het geworden. Ik was in het begin positief over het collegevoorstel: zwembad De Waterborgh zeker nog 5 jaar openhouden en gaan werken aan een lange termijnoplossing, in combinatie met een nieuwe sporthal wellicht. Maar door de beantwoording van de wethouder werd mijn gevoel slechter en dus minder optimistisch. De wethouder sprak op een gegeven moment over dreiging van sluiting. Dat is voor de VVD zeker geen optie.

Het college is nu aan zet om de plannen verder uit te werken en gaat nu op zoek naar een exploitant. Het verhaal De Waterborgh wordt vervolgd….

 

René