Nieuwsbrief



Met de deuren dicht

Dat is de indruk die ik na de beraadslagingen van 2 november heb over gehouden. Wat is er gebeurd?

Het college heeft alle fracties gevraagd om creatief mee te denken hoe de gemeentefinanciën op orde kunnen worden gemaakt. Op zich een ongewoonlijke vraag, maar gezien de crisis een verstandige vraag.

De gemeentefinanciën staan onder zware druk. De bomen groeien niet meer de hemel in. Reken daarbij nog dat de gemeente vanaf 2012 in nog slechter financieel weer terecht zullen komen, dan is inderdaad "alle hens aan dek" wenselijk. Want in 2012 komt het kabinet met aanzienlijke bezuinigingen welke zeker de gemeente zwaar zullen raken. Dan moeten alle politieke partijen in gezamenlijk draagvlak vinden voor de bezuinigingen die onze inwoners hard zullen raken.

De fractie van de VVD heeft het verzoek serieus opgevat en is met een aanvullende begroting gekomen. Creatief denkend, het belang voor de lokale economie en welzijn in gedachten zijn wij met 18 voorstellen gekomen. Natuurlijk speelde ook onze wens om grote lastenverzwaringen voor onze inwoners te temperen ook een belangrijke rol. De 18 voorstellen waren in één document gevat en konden als een soort keuze menu gebruikt worden. Er zat immers een financieel overschot in de voorstellen.

Maar de coalitiepartijen CDA-PvdA-CU hadden de deur al vooraf op slot gedaan. Met een vorm van vooringenomenheid wilde men niet de voorstellen in openheid bekijken. Het kan natuurlijk zo zijn dat enkele voorstellen niet uitvoerbaar of politiek ongewenst zijn, maar of dat voor alle 18 voorstellen dat zo zou zijn...lijkt mij sterk. Zo noemde de PvdA onze voorstellen "niet sociaal", maar men kon echter niet aangeven welke voorstellen zij niet sociaal vonden. Of moet het ons voorstel zijn geweest om meer op de gemeentelijke organisatie te gaan bezuinigen.... Ik weet het niet. Maar het instant houden van kleine kernenbeleid, klimaatbeleid en subsidies lijkt mij toch zeker niet asociaal. Komt nog bij dat geen van onze voorstellen het minimabeleid raakte.

De leden van de CU staan bij mij bekend als goede en verdienstelijke rekenmeesters, maar konden de voorstellen niet afzonderlijk beoordelen. Jammer als je in deze tijden niet los kunt komen van je standaard denkpatroon.

Het CDA vond onze voorstellen ook maar niks. Dat zal wel te maken hebben gehad met de twee amendementen die de coalitie vooraf al hadden gesmeed.

Het eerste coalitieamendement voor het minder verhogen van de OZB sprak ons wel aan. Ook de VVD wil de OZB stukken minder verhogen. Maar dan wel graag met een structurele dekking. Het dekken door middel van het uitstellen van het investeringsprogramma met 1 jaar geeft wel dekking voor de periode 2010-2013 maar in 2014 moeten alle investeringen zijn gedaan. Dus komen de aanvullende lasten dan ook. Dan heb je in 2014 een gat in de begroting. Helaas kon het CDA niet verder kijken dan 2013.

Het tweede coalitieamendement was nog vreemder. Het college had voorgesteld om op de formatie van wethouders te bezuinigen. € 11.000 minder aan salaris voor de wethouders. Maar de fracties van CDA-PvdA-CU wilden deze bezuiniging terug draaien. Waarom? Als je van de medewerkers en burgers een bijdrage vraagt, dan moet je dat toch ook bij jezelf doen? Of moeten de salarissen voor de beoogde nieuwe wethouders veilig gesteld worden?

Het amendement geeft wat dat betreft een volkomen verkeerd signaal. Het bevestigd weer het vooroordeel bij de burgers dat politici alleen maar met zichzelf en voor zich zelf bezig zijn.

Door de houding van de coalitie is er weinig van het gevoel van gezamenlijkheid over gebleven. Partijbelang en het vastklampen aan posities lijken de boventoon te gaan voeren. Hiermee wordt de democratie geen dienst mee bewezen. Ook de burgers worden hier niet beter van. Er zijn landen in de wereld waar ook zo wordt gewerkt. Staatspartijen maken de dienst uit en er is geen ruimte voor andere ideeën. Voor dat soort bestuurssystemen bestaat een woord. Een woord wat wij in Nederland al heel lang niet meer kennen. Gelukkig niet meer kennen. Laat dat dan ook zo blijven. Samen doen betekent dat je alle partijen er bij betrekt, elkaar de ruimte geeft en openstaat voor andere opvattingen. Democratie waarbij de minderheid niet wordt buitengesloten. Dat is waar ik voor sta. Ik ga er van uit dat alle fracties hier voor staan.

René

Reageren

* - verplichte velden